Πώς να σταματήσεις να νοιάζεσαι για τη γνώμη των άλλων

Όποια δεν έχει μείνει ξάγρυπνη τουλάχιστον ένα βράδυ στη ζωή της επειδή σκέφτεται "τι θα πει ο Χ;" "τι έχει σκεφτεί ο Ψ για μένα;" "Μήπως ο Ζ δεν με συμπαθεί;" να σηκώσει το χέρι. Και όποια δεν έχει ακούσει από κάποιον στο περίγυρό της (ή ακόμα κι από τον ίδιο της τον εαυτό) τη φράση -κόκκινο-πανί "Τι θα πει ο κόσμος/γειτονιά/Μαρίκα/θεία μπλα μπλα" τότε να σταματήσει να διαβάζει αυτό το άρθρο. Διότι αυτό το αριστούργημα γράφτηκε για εμάς τις καθημερινές γυναίκες που έχουμε πάει το overthinking σε άλλο επίπεδο και είμαστε ένα βήμα πριν παρατήσουμε τη ζωή μας για να ζήσουμε τη ζωή του "κόσμου/γειτονιάς/Μαρίκας/θείας μπλα μπλα". Λες και ο "κόσμος/γειτονιά/Μαρίκα/θεία/μπλα μπλα" θα ήταν ικανοποιημένος με τη ζωή που θα επέλεγε να ζήσει.




Κι επειδή ξέρω ότι βιάζεσαι να απεγκλωβιστείς από αυτό τον ρόλο, γρήγορα διάβασε παρακάτω πώς επιτέλους να σταματήσει να σε ενδιαφέρει η γνώμη των άλλων.

1. Σταμάτα να υποθέτεις τι πιστεύουν οι άλλοι. Εδώ έχουμε την εξής περίπτωση: ενώ δεν σου έχει πει κάποιος τη γνώμη του, είναι σαν να σου την έχει πει. Καταλαβαίνεις ότι όλο αυτό είναι στο μυαλό σου βέβαια, έτσι; Βλέπεις μία κατάσταση από την δική σου πλευρά, από τη δική σου οπτική γωνία. Δεν μπορείς να γνωρίζεις τι πιστεύει κάποιος άλλος χωρίς να σου το έχει πει. Και κάτι ακόμα: Κάνοντας εικασίες για το τι πιστεύουν οι "άλλοι", γίνεσαι λιγάκι σαν τους "άλλους" που έχουν άποψη για τη ζωή σου. Σκέψου το λίγο!

2. Αναρρωτήσου "γιατι;". Για ποιο λόγο σε απασχολεί τόσο πολύ η γνώμη των άλλων; Τι είναι αυτό που φοβάσαι περισσότερο; Γιατί για να το σκέφτεσαι τόσο έντονα σημαίνει ότι κάτι φοβάσαι. Και πόσο μεγάλη βαρύτητα έχει αυτό που πιστεύει κάποιος άλλος για σένα; Το πόσο μας επηρεάζει οτιδήποτε στη ζωή εξαρτάται αποκλειστικά και μόνο από εμάς. Πόσο εμείς οι ίδιοι το επιτρέπουμε. Και κάπου εδώ θα περάσουμε στο Νούμερο 3.


3. Πόσο αγαπάς τον εαυτό σου; Νομίζω είναι ένα από τα πιο δύσκολα ερωτήματα. Πόσο ειλικρινής μπορείς να είσαι με αυτή την ερώτηση; Μήπως έχει έρθει η ώρα να επαναπροσδιορίσεις την έννοια του self-love; Δεν χρειάζεσαι κανενός την αποδοχή όταν εσύ η ίδια έχεις αποδεχτεί τον εαυτό σου. Και δεν σου αρκούν ούτε ένα εκατομμύριο αποδοχές από άλλους όταν εσύ δεν έχεις αποδεχτεί τον εαυτό σου. Τόσο απλά. Οπότε αντί να κοιτάς προς τα έξω, μήπως να κοιτάξεις προς τα μέσα;

4. Μήπως τελικά δεν λένε τίποτα; Δεν θέλω να σε σοκάρω με αυτό που θα σου πω, αλλά όλοι οι "άλλοι" είναι τόσο απορροφημένοι με τα δικά τους θέματα και τόσο απασχολημένοι στον δικό τους μικρόκοσμο που πραγματικά δεν έχουν πολύ χρόνο και ενέργεια να ασχοληθούν με εσένα. Φοβάσαι να παραιτηθείς από τη σίγουρη και σταθερή δουλειά σου και να κυνηγήσεις ένα όνειρο που είχες από μικρή από φόβο μήπως ο περίγυρός σου σε χαρακτηρίσει "αφελή" ή "ανώριμη"; Το πιο πιθανό είναι να μην ασχοληθούν καν. Γιατί θα είναι βουτηγμένοι στη δική τους καθημερινότητα, στους δικούς τους στόχους, στα δικά τους "θέλω". Οι φόβοι που έχεις για το "τι θα πουν οι άλλοι" είναι οι δεύτερες σκέψεις που κάνεις εσύ η ίδια. Τα εμπόδια που βάζεις εσύ στον εαυτό σου. Κι αν οι "άλλοι" στη συγκεκριμένη περίπτωση αντί για "αφελή" ή "ανώριμη" σε θεωρήσουν "τολμηρή" και "θαρραλέα"; Αυτό το σκέφτηκες; Μάλλον όχι, γιατί οι δεύτερες σκέψεις είναι πάντα αρνητικές.

5. Δική σου η ζωή, δικός σου ο δρόμος, δικές σου οι αποφάσεις. Νομίζω κάπου εδώ συνοψίζονται όλα τα παραπάνω. Επαναπροσδιορίσου, αναγνώρισε την αξία σου, αποδέξου τον εαυτό σου, υποστήριξέ τον, δικαιολόγησέ τον, αγάπησέ τον. Κι όλα θα είναι πολύ πιο εύκολα μετά!

Μπορείς με το πάτημα 1 κουμπιού να βοηθήσεις 1 ακόμα blogger να φτιάξει το blog και τη ζωή που ονειρεύεται! Γι'αυτό πάτα το share button και μοιράσου αυτό το άρθρο!

CONVERSATION

9 σχόλια:

  1. Θα συμφωνήσω με το 4! Χαλάμε τη ζαχαρένια μας σκεφτόμενοι τους αλλους ενω το πιο σημαντικο ειναι τα εχουμε εμεις καλα με τον εαυτο μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό ακριβώς! Μακάρι όλοι να το συνειδητοποιήσουμε όσο πιο νωρίς γίνεται!

      Διαγραφή
  2. Πόσες επιλογές, κινήσεις δεν έγιναν στο βωμό του τι θα πει κάποιος.
    Ίσως όσο μεγαλώνουμε να σταματάμε να ασχολούμαστε με το τι θα πουν οι άλλοι. Όχι λόγω ηλικίας, λόγω βιωμάτων.
    Σε μικρότερη ηλικία έδινα βάση στο τι θα έλεγαν. Τώρα δεν μου καίγεται καρφάκι. Ή μεγάλωσα και κουράστηκα να υπεραναλύω, ή με αποδέχτηκα και με αγάπησα παραπάνω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μπράβο σου που απεγκλωβίστηκες από αυτή την ιδέα, γιατί για μια ιδέα πρόκειται! Το να αποδεχτούμε τον εαυτό μας είναι ίσως το μεγαλύτερο βήμα που μπορούμε να κάνουμε ώστε να είμαστε ισορροπημένοι και ευχαριστημένοι από τη ζωή μας και τις επιλογές μας!

      Διαγραφή
    2. Συμφωνώ μαζί σου. Το μεγαλύτερο βήμα που μπορεί να κάνεις σαν άνθρωπος είναι να αγαπήσεις τον εαυτό σου. Το σπουδαιότερο.
      Ας σταματήσουμε να κυνηγάμε την αγάπη των άλλων. Ας επικεντρωθούμε στην δική μας.

      Διαγραφή
  3. Εγώ δεν ασχολούμαι και πολύ με το τι λένε οι άλλοι, το θέμα είναι να είμαι εγώ καλά με τον εαυτό μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Προσωπικά απλά δεν ασχολούμαι πλέον! Όπως είπε και η Νατάσσα παραπάνω αν τα έχεις καλά με τον εαυτό σου απλά δε λογαριάζεις τι λένε οι άλλοι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ σωστά! Ο μόνος στον οποίο "λογοδοτούμε" είναι ο εαυτός μας. Χαίρομαι που συμφωνείτε!

      Διαγραφή


Αν έχεις οποιαδήποτε απορία ή απλά θέλεις να πεις τη γνώμη σου μη διστάσεις να αφήσεις σχόλιο!
Θα χαρούμε να το διαβάσουμε και να απαντήσουμε!